Andrzej Poroszewski, Juliusz Szczęsny Mateńko i Michał Styszyński otrzymali tytuł Honorowego Obywatela Gminy Polkowice

RED
Rada Miejska Polkowic przyznała tytuły Honorowy Obywatel Gminy Polkowice. Otrzymali je: Andrzej Poroszewski i Juliusz Szczęsny Mateńko, dawni działacze opozycyjni ze stanu wojennego oraz Michał Styszyński, wieloletni kapelmistrz orkiestry górniczej w Polkowicach.

Tytuły zostały przyznane podczas przedświątecznej sesji rady miasta. Wnioski o nadanie tytułów złożyło Centrum Kultury w Polkowicach (M. Styszyński) oraz Stowarzyszenia Opozycji Antykomunistycznej Zagłębia Miedziowego (A. Poroszewski i J. Sz. Mateńko).
Laudację na temat kandydatów wygłosił burmistrz Polkowic Łukasz Puźniecki, który był formalnym wnioskodawcą wszystkich trzech projektów uchwał. W swoim przemówieniu nawiązał m. in. do przypadającej w tym roku 40. rocznicy powstania „Solidarności” oraz strajku okupacyjnego na ZG Rudna z grudnia 1981 r., którego współorganizatorami byli Andrzej Poroszewski i Juliusz Szczęsny Mateńko.

– Nie byłoby takich Polkowic i gminy Polkowice jakie znamy dziś, nie byłoby takiego Zagłębia Miedziowego i nie byłoby takiej Polski, gdyby nie wolnościowy zryw bohaterów sprzed 40 lat. Idea „Solidarności” rodziła się także właśnie tutaj, wśród szybów miedziowych kopalń – przypomina burmistrz Polkowic.

– Walka o ludzką godność, wolność i swobody obywatelskie, prowadzona m. in. w czasie pamiętnego strajku okupacyjnego w kopalniach Rudna, strajku brutalnie spacyfikowanego przez ZOMO a jednak wygranego moralnie przez górników, nakłada na nas obowiązek pochylenia się z szacunkiem nad dorobkiem tych, którzy w tamtych trudnych, ciemnych czasach stanu wojennego odważyli się upominać o prawo do wolności – zaznacza Łukasz Puźniecki.
W swoim przemówieniu burmistrz Polkowic nawiązał także do ciągłej potrzeby pielęgnowania tradycji górniczych, zakorzenionych na naszym terenie od ponad półwiecza. Zdaniem włodarza miasta dobrą platformą do ich upowszechniania i celebrowania jest szeroko pojęta sfera kultury.

– Hołd i uszanowanie należy się także tym osobom, które przez ostatnie dziesięciolecia działały w środowisku górniczych twórców kultury. Taką osobą jest z całą pewnością pan Michał Styszyński, znany chyba wszystkim polkowiczanom, a także wielu osobom spoza naszego powiatu dyrygent orkiestry górniczej, dziś już na zasłużonej emeryturze – mówi burmistrz Łukasz Puźniecki.

Sylwetki trzech nominowanych osób przedstawił radnym Roman Tomczak, rzecznik prasowy Urzędu Gminy w Polkowicach. Głosowanie odbywało się osobno nad każdą kandydaturą. Wszystkie trzy projekty uchwał zostały przyjęte jednogłośnie. Poniżej przedstawiamy skrócone biogramy honorowych obywateli gminy Polkowice.

Źródło: Polkowice.eu

Juliusz Szczęsny Mateńko, ur. 6 VI 1935 w Brześciu n. Bugiem (obecnie Brześć, na Białorusi). Absolwent Politechniki Szczecińskiej, Wydz. Chemii (1959). 1957-1970 starszy asystent w Zakładzie Chemii Ogólnej Akademii Medycznej w Szczecinie, jednocześnie 1959-1970 kierownik Oddziału Ochrony Radiologicznej Wojewódzkiej Stacji Sanitarno-Epidemiologicznej tamże, od 1971 starszy asystent/fizyk-technik w Zakładzie Doświadczalnym KGHM w Lubinie; 1972-1983 kierownik Laboratorium Analizy Aktywacyjnej, następnie starszy inspektor techniczny w Zakładach Górniczych Polkowice.

W VIII 1980 uczestnik strajku w ZG Polkowice; od IX 1980 w „S”; członek Prezydium KZ, rzecznik „S” ZG Polkowice, redaktor naczelny „Biuletynu NSZZ «S» ZG Polkowice”. 14-15 XII 1981 uczestnik strajku, członek KS w ZG Polkowice; zwolniony z pracy. I-IV 1982 działacz MKS „S” przy ZG Rudna, współorganizator pomocy dla ukrywających się członków MKS, autor do podziemnego „Biuletynu Informacyjnego Stanu Wojny” (ps. Polak, Patriota); 3 V 1982 internowany w Ośr. Odosobnienia w Głogowie, 22 VII 1982 zwolniony. VIII 1982 – VI 1983 członek MKK „S” Województwa Legnickiego. W VI 1983 aresztowany, 2 VIII 1983 zwolniony na mocy amnestii; od 1983 na rencie.

1982-1986 współredaktor i drukarz pisma podziemnego „Zagłębie Miedziowe”, autor (ps. Seweryn Polak, Andrzej Ziemski); 1984-1989 członek MKW „S” Zagłębie Miedziowe, współpracownik RKS „S” Dolny Śląsk, reprezentant Zagłębia Miedziowego w Arcybiskupim Komitecie Charytatywnym we Wrocławiu. Od 1984 współzałożyciel i członek Salezjańskich Społecznych Pomocników Kościoła w Lubinie przy parafii Matki Boskiej Częstochowskiej w Lubinie, współorganizator Mszy za Ojczyznę; w 1985 współzałożyciel Duszpasterstwa Ludzi Pracy przy parafii św. Maksymiliana Marii Kolbego w Lubinie.

Wielokrotnie represjonowany. W 1989 członek KO „S” w Lubinie. W 1990 przewodniczący Wojewódzkiej Komisji Kwalifikacyjnej dla b. Funkcjonariuszy SB i MO w Legnicy. Od 2000 r. na emeryturze. Autor kilkunastu prac naukowych z dziedziny radiochemii, konstrukcji aparatury radiochemicznej. Laureat Nagrody I Stopnia Państwowej Rady ds. Wykorzystania Energii Jądrowej (1972), nagrody Mistrza Techniki Polskiej (1973). W 2017 odznaczony Krzyżem Wolności i Solidarności.

Andrzej Poroszewski, ur. 6 VI 1949 we Wrocławiu. Ukończył Technikum Budowy Silników Lotniczych tamże (1969). 1970-1974 mistrz w Zakładach Metalowych Polar we Wrocławiu,1974 – XII 1981 górnik operator w Zakładach Górniczych Rudna w Polkowicach KGHM w Lubinie.

27-29 VIII 1980 współorganizator strajku, przewodniczący KS w ZG Rudna, od 29 VIII 1980 wiceprzewodniczący KS ZG Rudna; od IX 1980 w „S”, członek Komitetu Założycielskiego, od X 1980 przewodniczący Zakładowej Komisji Robotniczej „S” w ZG Rudna. 14-15 XII 1981 współorganizator strajku tamże, przewodniczący Zakładowego KS, 15-17 XII 1981 przewodniczący MKS „S” w ZG Rudna, po pacyfikacji strajku od 17 XII 1981 w ukryciu w Głogowie, Lubinie, Polkowicach, do IV 1982 przewodniczący działającego w podziemiu MKS.

19 XII 1981 zwolniony z pracy; poszukiwany listem gończym; XII 1981 – IV 1982 współzałożyciel, redaktor, autor w „Biuletynie Informacyjnym Stanu Wojny”. 14 IV 1982 zatrzymany i aresztowany w AŚ we Wrocławiu; 27 V 1982 skazany wyrokiem Sądu Wojewódzkiego w Legnicy za kierowanie strajkiem w ZG Rudna na 2 lata więzienia w zawieszeniu na 4 lata, zwolniony; 20 VII 1982 ponownie aresztowany, oskarżony o utworzenie i kierowanie (z Franciszkiem J. Kamińskim, Pawłem Kotlickim i Grzegorzem Laską) nielegalną strukturą, 31 XII 1982 zwolniony; we IX 1983 postępowanie karne umorzono. 1982-1984 kolporter wydawnictw podziemnych; 1983-1987 wielokrotnie zatrzymywany na 24 i 48 godz., przesłuchiwany. 1983-1984 aparatowy w Przedsiębiorstwie Gospodarki Komunalnej i Mieszkaniowej w Głogowie, 1984-1986 manewrowy, ustawiacz w PKP Głogów.

1986-2004 hutnik w Hucie Miedzi Głogów w Żukowicach KGHM Lubin, od 2004 na emeryturze. 6 V 1982 – 21 II 1984 rozpracowywany przez Wydz. V KW MO/WUSW w Legnicy w ramach SOR krypt. Podziemie; do 2 V 1988 przez p. V RUSW w Głogowie w ramach KE krypt. Porsche. W 2018 odznaczony Krzyżem Wolności i Solidarności.

Michał Styszyński. Naukę gry na fortepianie rozpoczął w Studium Muzyków i Pedagogów w Poznaniu. Po maturze uczęszczał do szkoły muzycznej w Gnieźnie. Założył wówczas zespół jazzowy. Dla muzyki przerwał studia na Akademii Rolniczej, pracując dla Estrady Poznańskiej. Ponownie rozpoczął studia, tym razem w Akademii Muzycznej w Poznaniu, otrzymując dyplom na wydziale dyrygentury chóralnej.

Od 1978 r. kapelmistrz Orkiestry Górniczej w Polkowicach. W 1990 r. orkiestra górnicza pod jego kierownictwem odbyła tygodniowe tourne po Włoszech. Kolejnym z sukcesów orkiestry było dwukrotne zajęcie pierwszego miejsca w Dolnośląskim Przeglądzie Orkiestr. Zespół otrzymał również nagrodę marszałka sejmiku dolnośląskiego. Podczas niemalże 30-letniego sprawowania funkcji kapelmistrza skład osobowy orkiestry uległ znacznemu powiększeniu. Początkowo miała ona 30 członków, a gdy w 2006 r. kapelmistrz odchodził na emeryturę, w jej skład wchodziło już 50 muzyków.

Michał Styszyński był także nauczycielem muzyki w Liceum Ogólnokształcącym w Polkowicach. Sprawował funkcję kierownika muzycznego dziecięcej grupy wokalnej „Kleks” działającej przy Ośrodku Kultury „Impresja” w Polkowicach. Grał także koncerty pianistyczne w „Kawiarni pod Muzami” w Domu Kultury Zagłębia Miedziowego w Lubinie. Jest również kompozytorem „Mszy Jazzowo-Rockowej”, która była wystawiana w wielu miastach Polski. Prowadził chór kościelny w Polkowicach. W 1988 i 1989 r. chór zdobył III nagrodę na Ogólnopolskim Festiwalu Gospel. Obecnie jest wiceprezesem Polkowickiego Towarzystwa Muzycznego.

Rekordowy PIT. Tyle jeszcze nie płaciliśmy

Wideo

Komentarze

Komentowanie artykułów jest możliwe wyłącznie dla zalogowanych Użytkowników. Cenimy wolność słowa i nieskrępowane dyskusje, ale serdecznie prosimy o przestrzeganie kultury osobistej, dobrych obyczajów i reguł prawa. Wszelkie wpisy, które nie są zgodne ze standardami, proszę zgłaszać do moderacji. Zaloguj się lub załóż konto

Nie hejtuj, pisz kulturalne i zgodne z prawem komentarze! Jeśli widzisz niestosowny wpis - kliknij „zgłoś nadużycie”.

Podaj powód zgłoszenia

Nikt jeszcze nie skomentował tego artykułu.
Dodaj ogłoszenie